29 Kasım 2004

Bir ‘Kün’ Emrine Bakar Bu Oluveriş...

“Yâ Rab!..” “Ellerimi sana açtım bütün acizlik ve fakirliğimle!..” “Canım çok yanıyor Allah’ım, ruhum alev alev! Senden gayrı kim derman olabilir derdime, Senden gayrı kim söndürebilir Cehennemler misali yüreğimde tutuşup duran alevi! Senden başka kimim var Allah’ım, kime dökebilirim Sen olmasan içimi? Kim anlayabilir beni? Hiç kimse!.. Senden gayrı hiç kimse!..” Hamd-ü senalar olsun yüreğimi, boğan, karanlıklarda yitiren hüzünlerden alıp ulvî bir sürur gark eden Rabbime!.. Bunları anlamayı hissetmeyi bana bahşeden Rabbime!..” “Ya Rab!..” “Ya Rab!..” “Ya Rab!..” “Benim kavuşmayı dilediğim emellerim, hazinelerinin bir zerresinin zerresi senin için. Bir ‘Kün’ emrine bakar bu oluveriş… Ben ise acizim!.. “Her şeye Kadir olan Rabbim, bana dileklerimi Fettah isminle aç ve dileklerime sûret ver.Ve bu emelin sevincini tattır ruhuma!...” http://www.duaile.org/news.php?newsid=568
Yorum Gönder