Çanakkale'de vakit cuma vakti. Ağır hareketlerle abdest almak için hazırlanıyorum. Ellerimi yıkarken hemen yanıbaşımda abdest almaya çalışan 7-8 yaşlarındaki bir çocuğun beni izleyerek abdest almaya çalıştığını farkediyorum.
Yüzünü yıkıyor ve benim yüzümü yıkamamı bekliyor. Yüzümü yıkadıktan sonra kollarımı yıkamaya başlıyorum aynı zamanda göz ucuyla çocuğu takip etmeye çalışıyorum. Oda kollarını yıkamaya başlıyor. Beni taklit ediyor, benim yaptıklarımı yapıyordu...
İlk fark ettiğimde nedendir bilmem çok heyecanlanmıştım. Bu ilk heyecanı atlatmak biraz zor oldu. Bir hareket yapmadan önce bunun doğru bir hareket olup olmayacağını kırk kere düşünmeye başlamıştım. Daha sonra toparlandım ve çocuğa iyi bir örnek olmaya çalıştım elimden geldiği kadarıyla ama heyecandan başın mest edilmesiyle kulakların yıkanma sırasını karıştırmıştım. Bi ara durumu çocuğa izah etmek geldi içimden ama "nasıl olsa abdestin şartlarını tam olarak yerine getirdim" diye düşünerek ve karizmayı çizdirmemek adına bu düşünceden vazgeçtim.
Kışın dondurucu soğuğunda, buz gibi suyla alınan abdestten bile zor geldi bana...
Bu nasıl bir iş kardeşim? Özgürlükleri herkes kendi keyfine göre uygularsa ne olur bu milletin hali? Madem yazılan yorumlardan gocunacan yorum özelliğini direkt kapat bitsin olay. bekirimin yazma hakkını elinden alamazsın. "Site benim istediğimi yaparım" diyebilirsin haklısın ama o zamada bende ..... http://alisari.zaxaz.com/index.php/2005/02/23/p157
Yorumlar
Hatta kimilerine göre "bu sıra", "bu teknik" yani işin mahiyeti değil "usulu"; işin mahiyetinden daha önemli oluyor ve haş'a sırayı şaşırana tekrar abdest almasını, abdestin olmadığını telkin ediyorlar.
O çocuk ya da (noluyor yahu odaya sakallı beyazlar içinde takkeli bir adam girdi) diğer bir kişi için teferruattan daha önemlidir olan ilk etapta işin mahiyetini bilmektir. Kişi işin mahiyetini bildikten sonra ister teferruata uyar, ister uymaz.
Hatta kimilerine göre "bu sıra", "bu teknik" yani işin mahiyeti değil "usulu"; işin mahiyetinden daha önemli oluyor ve haş'a sırayı şaşırana tekrar abdest almasını, abdestin olmadığını telkin ediyorlar.
O çocuk ya da (noluyor yahu odaya sakallı beyazlar içinde takkeli bir adam girdi) diğer bir kişi için teferruattan daha önemlidir olan ilk etapta işin mahiyetini bilmektir. Kişi işin mahiyetini bildikten sonra ister teferruata uyar, ister uymaz.